Lula Ross en The Unnanounced Guest. Een zangeres met een krachtige, doch lieve stem en een rapper met een veelzijdige en charmant ritme. Dit duo vormt samen Kroons en heeft een muzikaal afwisselende sound gebracht met hun reeds verschenen plaat : 1+1=11.
The Unnanounced Guest rapt in het engels en kan zich goed in die taal vinden. Er is geen storend accent in zn uitspraak te vinden en voor een nederlander is dat al een kunst opzich. Ondanks dat de helft van de groep bestaat uit een rapper is er niet zozeer een Hiphop vibe te vinden. Wellicht past dat gewoon niet bij zijn stijl, maar hij sluit zich met zijn losse flow alsnog erg netjes aan bij de zangeres en de artistieke sound dat het duo op deze plaat meebrengt. Hij gaat zelf vrij sterk op elk onderwerp per nummer in, of het nu verhalenderwijs is of door speels met effecten om te gaan.
Lula Ross zingt niet alleen mooi en met gevoel maar er zit ook een emotie in waar je spontaan verliefd op kan worden. De sfeervolle refreinen zijn grotendeels aan de zangeres overgelaten, maar ze hebben dit goed afgewisseld en met een behoorlijk aantal hooks erbij is er bij Kroons niet zozeer een standaard formule van hoe een nummer in elkaar moet zitten te vinden. Het klinkt gevoelsmatig allemaal correct en dit is mede dankzij de productie. Deze zit bij elk nummer ontzettend goed in elkaar, wat erg knap is aangezien er in vrijwel elk nummer een ander element zit. Dirty klinkt naar dubstep, shut up and dance smaakt naar Rock. Verder kom je bij verschillende nummers nog een duidelijk jazz gevoel tegen. Vanaf de intro ben je in principe meteen al gewend aan de sfeer. Maar deze wisselt in het midden van het album een beetje naar een rustig verhaaltje in take a nap.
Het einde is in zicht met het inmiddels ook van Homegrown ’11 bekende Irene dat begint met een gevoel dat je bij een live optreden van deze twee artiesten bent.En het voelt heel gezellig aan.
Door: Gip da Kid
| < Vorige | Volgende > |
|---|
