• Jouw nieuws/artikel op HHG?
    Wil jij jouw gig/muziek/videoclip/lyrics of ander nieuws promoten op Hiphopgemeenschap.nl? Dat kan: Registreer jezelf, maak een keuze in het menu rechtsboven (artikel/nieuws/links/agenda) en ook jij bent te vinden op HHG!
HomeThuisAlbum ReviewLange Frans - Levenslied Album Review

Lange Frans - Levenslied Album Review

In 2002 kwam de eerste hiphop georiënteerde Homegrown cd uit, met daarop o.a. Opgezwolle, Raymzter en destijds de D-Men. Dit was de eerste kennismaking met Lange Frans en Baas B (met de tracks “Snor en Flinterdunne Flensjes”). Hierna volgde al snel de heren hun debuut cd “Supervisie”. Na drie albums besloten de heren ermee te stoppen en volgde er zelfs nog een financieel conflict. Nu dit allemaal in het verleden ligt, is het tijd voor Lange Frans zijn eigen album: “Levenslied”.



Eerlijk gezegd wist ik niet goed wat ik moest verwachten, toen ik het hoesje in mijn handen had. Bijdragen van Marco Borsato, Jeroen v/d Boom en Anita Meyer, lieten mijn hiphop hart niet sneller kloppen. Levenslied begint met de bekende “Ben Mezelf” track. Geen slechte plaat, leuk als intro en het laat zien waar Lange momenteel staat. “Zing Voor Me” met Thé Lau en “Bloedgabbers” met Trijntje Oosterhuis volgen, ook bekend en vooral “Zing Voor Me” zal veel mensen aanspreken. Het album lijkt hiermee wat commercieel ingesteld, toch weet Lange met zijn teksten te raken.


“Hallo” is zo’n track, opgedragen aan zijn kinderen. Erg sterk en het zal veel ouders aanspreken. Het opvolgende “Nieuwe Dag”, met Jeroen v/d Boom is wat minder en dat is niet Frans zijn schuld, zijn verses zullen zeker mensen aanspreken en ook al is het refrein niet mijn ding, het zal zeker zorgen dat velen dit mee zullen zingen. “Nergens Goed Voor” met Jah6 & DJ Mass volgt en het is dat ik achterop de hoes keek wie toch dat heerlijke funky refreintje in had gezongen,  anders zou ik toch zweren dat Doe Maar een featuring had gedaan. De track verraste me aangenaam en is een van de muzikalere op dit album. “Interne Zaken”, o.a. over Arie, een vriend van Lange, maakt ook zeker indruk en laat horen waar Frans toe in staat is. Gevoelig, met het hart geschreven en open. Zo ook op “Alles” (met Michael Bryan), waar Lange zichzelf helemaal bloot geeft. Niets is hem teveel, van de drugs die hij gebruikt heeft tot de bordelen waar hij op bezoek is geweest, Frans heeft niets meer te verbergen en dat siert hem, in deze rap scene vol leugens en waar rappers gangstertje spelen.

Levenslied zet deze trend voort en klinkt soms zelfs een beetje country. “Beloofd is Beloofd” bevat zelfs een country loop en eerlijk is eerlijk, dat klinkt gewoon lekker. Zo ook “Waar ben je dan”, niet moeilijk doen, gewoon lekker rappen met een goed ingezongen refrein. “Diep” en “Bawler” vond ik persoonlijk wat minder. Faberyayo doet goed zijn ding op de track, maar Kermit slaat de plank lichtelijk mis en past niet goed bij de algehele sfeer van dit album. De zang van Jayh is zelfs ronduit vervelend op “Diep”. Dit R&B idee kennen we inmiddels wel en het past gewoon niet bij Frans zijn toch wel diepe en relaxte stem.


“Het Leven” maakte diepe indruk op me. Frans windt er geen doekjes om hoe hij kijkt naar het leven en ook zijn interesse in o.a. Erich von Daniken zijn theorieën steekt hij niet onder stoelen of banken. Hierbij geldt weer; Lange is niet bang om zijn mening te geven en blijft daar erg nuchter onder.
“Why Tell Me Why” kon zo uit Ali B op volle toeren geplukt zijn. Het is een remix van het bekende nummer en hoe commercieel het ook klinkt, het is positief en dat zet de trend van het album voort. Zelfs “Vrij” met Marco Borsato, waar ik absoluut geen fan van ben, laat toch horen dat Lange volwassen, open en eerlijker is dan ooit tevoren.

Ironisch genoeg rapt Frans zelf op dit album dat hij pop is en hiphop denkt. Maar juist zijn originaliteit, het flirten met country en ska en het experimenteren met Hollandse muziek, maakt hem meer hiphop dan je denkt. Waar veel de commercie schuwen, maakt Lange er juist gebruik van en ook ik moest hieraan wennen. Desondanks is dit een heel sterk album. Ja er zitten veel verwijzingen in naar zijn vrouw, op wie hij duidelijk gek is. Ja, veel tracks zijn positief geschreven, maar dit is een verademing in een toch wel vaak somber en negatief hiphop landschap. En ja, de gastartiesten zijn niet mijn favorieten, toch vullen ze Lange aan en dat maakt dat dit de meest eerlijke en optimistische plaat is van dit moment. Ook een dik compliment naar de producties, deze klinken fijn, zuiver en experimenteel.
Zing een liedje voor me Frans; het is je gegund.