• Hiphopgemeenschap nu ook op je mobiel
    Ali is afgelopen dagen druk bezig geweest om HHG op het mobiele internet te krijgen. Dit is hem zowaar gelukt, wat lukt hem nu niet. Dus vanaf nu ook het allerlaatste hiphop nieuws in klein formaat. Maar niet alleen het nieuws, ook de agenda ontbreekt niet. Altijd handig om te kijken wat er te...
HomeThuisAlbum ReviewRaplica - Psychose Album Review

Raplica - Psychose Album Review

Het Noorden van Nederland heeft een opkomende bloeiende hiphop scene, wat ook maar weer blijkt aan zowel de gevestigde namen (Kraantje Pappie, Dope D.O.D.) als de opkomende acts, waar Raplica dan weer onder valt. Raplica maakt samen met Mactw!st, Max-A-Million en Vince Michaels deel uit van het hiphopcollectief ‘Hyperactief’,  “Psychose” is Raplica zijn eerste wapenfeit en tevens zijn eerste solo album, welke is verdeeld in drie hoofdstukken: “Argwaan, Waanzin en Wanhoop”.




#Argwaan
“Psychose” begint met de gelijknamige titeltrack. Je hoort meteen dat Raplica een hoop emotie in zijn raps legt, hij rapt vel, gefrustreerd en geen onderwerp is veilig voor Raplica zijn woordenvuur. In de opvolgende track “Gestoorde Noorden” spreekt Raplica dan ook zijn frustratie over het noorden uit. Hoe het vergeten wordt, hoe mensen de hiphop hier vergelijken en dat ze hier kennelijk worden gezien als ‘gestoord’.  Argwaan zet deze trend voort met “Fuck de Mainstream” en het maatschappij kritische “Hijs de Vlag”. Deze laatste is erg tof, alleen mist Raplica hier soms de maat, waardoor het klinkt alsof hij moeite heeft om de flow goed vast te houden. Op een productief hoogstaande beat van Vince Michaels sluit Raplica af met “Plaaggeest”,waarin hij al zijn opgekropte frustaties eruit blaast. Dit is hoe we Raplica graag horen en zo komt hij het beste tot zijn recht. Al met al had dit hoofdstuk op de cd beter tot ‘frustratie’ omgedoopt kunnen worden.

#Waanzin
Vince Michaels geeft de aftrap voor het komische gedeelte van het album met een humoristisch skitje. “Niks Voor Mij” doet hierna zijn intrede en ook hier laat Raplica weer horen dat hij het op zijn eigen manier doet. Ook een lichte frustratie klinkt weer door zijn raps en pas op “Vervelend” begint Waanzin pas echt. Cynisch, sarcastisch en vol zelfspot, gek genoeg klinkt dat heel anders dan de eerste helft van het album. Raplica neemt zijn rust om zijn ding te vertellen en het lijkt op “Geestig” bijna op cabaret. Toch geven deze tracks een wel heel erg bekend gevoel. Vince Michaels zijn producties komen wel heel erg dicht in de buurt van de Dr. Dre beats uit de jaren '90/begin '00 en Raplica lijkt de geboren Nederlandse Eminem. Deze vergelijking is nogal wat, maar de heren weten echt dit niveau te benaderen en zodra “Niet Goed Snik” in wordt gezet met Hyperactief, denk je gelijk aan die andere groep uit Amerika:  D12. Ook afsluiter “R-A-Penis” doet denken aan tracks als “My Name Is” en ook al wil je niet vergelijken, Waanzin dwingt je er gewoon toe.

#Wanhoop
Wanhoop komt erg hard in met het nummer “Vloeistof”, over Raplica en Kelavic hun drankgebruik en hoe ze het gebruiken om hun innerlijke branden te blussen. Na alle frustraties, grappen en zelfspot is het een welkome afwisseling en laat het gelijk de kracht van het album horen. “Om Gehaat Te Worden” was al bekend op het internet en valt dan ook een beetje in het niets na Vloeistof. Zeker geen slechte track, maar het aansluitende “Masker” had hier beter achter gepast. Ook hier laat Raplica namelijk zijn zachtere kant zien, hij stelt zich open voor de luisteraar en dit is erg aangenaam.  “Masker” is dan ook 1 van de sterkere tracks op het album. Jenja komt Raplica versterken in de eerste verse van “Zij”, een track die bij mij gelijk al deed denken aan Jiggy Dje’s ‘Michelle’. Een heerlijke track en mijn vergelijking bleek correct, na het horen van de laatste seconden. Wanhoop vindt zijn einde met Hip-Hop, een sterke afsluiter die alleen een goed refreintje mist, maar dat wordt Raplica vergeven.
 
“Psychose” is een sterk debuut, zeker voor een opkomende rapper die alles met eigen budget voor elkaar heeft gekregen. Vince Michaels zijn producties zijn van topniveau en er is weinig op aan te merken, behalve dan dat het soms wel heel erg dicht in de buurt komt van Dr. Dre. Waanzin en Wanhoop laten Raplica echt horen als kundige rapper, Argwaan is echter te gefrustreerd en zelfs Raplica zijn ademhaling leidt daaronder, de gortige ademteugen zijn vaak zo duidelijk te horen dat dit een enkele keer zelfs de irritatie van de luisteraar opwekt. Als Raplica dan ook wat rustiger rapt en met een komische noot, laat dit talent pas echt horen waartoe hij in staat is, op de monstercreaties van Vince Michaels. Raplica is een rapper om in de gaten te houden en Psychose is verplichte kost voor hiphop liefhebbers. De mannen zijn meer dan klaar om de rest van NL te veroveren. 

"Psychose" is hier nog steeds te verkrijgen, of via Spotify.