Yohannes de Dope, een gedoemde dichter. Zo vertaalt de titel van zijn nieuwste album Poète Maudit. En tevens het thema dat je in alle 8 tracks terug kan vinden. Het zijn gedichten die weergeven dat Yohannes zichzelf nou niet bepaald gelukkig prijst.
Het lijdensweg begint al met Klopgeest die na een lange sfeervolle intro opent met “Ik denk dat ik maar opgeef en m'n handoek in de ring gooi”. Dit nummer wordt gevolgd door 5317 dat opent met een tergend wekker alarm. Yohannes wordt een alternatieve rapper genoemt. Het is al vrij snel duidelijk waar dit vandaan komt. De teksten zijn poëtisch en sterk in verhaal en de muziek is eveneens poetisch en sfeervol. Met Brief ontdek je waar Yohannes het beste in is. Emoties weergeven. Zinnen mooi in elkaar zetten en emoties verwoorden die zich optimaal uiten met de muziek van Rebus die er onder zit. Nu zul je merken dat Yohannes ook nadelen bezit. Zijn flow zit niet altijd even goed in elkaar. Soms past het, soms past het niet. Dit gaat ook ten koste van hoe hij de emotie overdraagt. De tekst is pure poëzie, de manier waarop de Dope het brengt is niet altijd de juiste. Zo zijn er ook een aantal nummers die een beetje wegvallen omdat ze gewoon niet de juiste snaar raken, die zijn sterke, met emotie beladen tracks wel doen. Welke dit zijn is aan jezelf, aangezien het wel poëzie blijft en iedereen kan zijn eigen gevoel er in vinden.
Liefdesliedjes zijn tegenwoordig not done in de rap scene. Het is te soft en cliche, tenzij je het op een originele manier brengt. Yohannes uit zijn gebrek aan liefde in ik wou dat ik verliefd was en je zal zijn zoektocht naar liefde soms ook nog wel eens terug vinden in andere tracks. De poëtische reis eindigt in de ruimte bij de ringen van Saturnus wat misschien wel het sterkste nummer is, met een beat dat het gevoel geeft dat je in de ruimte zweeft.
Het album is hier nog te verkrijgen!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
