Na de release van het debuutalbum Connected in 2004 is er veel gebeurd rondom The Foreign Exchange. Zo verruilde producer Nicolay het kille Nederland voor North Carolina om daar beter te kunnen samenwerken met zijn wederhelft van de groep: Phonte. Wat er voort is gevloeid uit dit nog nauwere samenwerkingsverband? Een album dat in veel opzichten verschilt van Connected, erg verschilt.
Wie Connected kent, zal het niet ontgaan zijn dat The Foreign Exchange voornamelijk warm, soulvol en hier en daar zelfs jazzy geluid produceren. In deze zin is Leave It All Behind geen steek veranderd ten opzichte van wat we vier jaar geleden voorgeschoteld kregen. Iets wat gelijk opvalt, is het feit dat Phonte zijn raps heeft ingeruild voor zang. Hierdoor is de sfeer anders. Geen tracks a là Raw Life, maar een album vol nummers die meer weg hebben van het zoetsappige dat de mannen eerder lieten horen met All That You Are. Erg? Absoluut niet. Het kan alleen even schrikken zijn als je er niet op voorbereid bent. Het ‘waar-blijven-die-harde-beats-nou’-gevoel is denkbaar, maar inderdaad: die komen simpelweg niet. Toch maakt dit Leave It All Behind uniek. Begeleid door fijne, stuk voor stuk rustige beats hebben we een primeur te pakken, daar Phonte nog nooit eerder voor de volle honderd procent zong op een album. Wees trouwens niet bang dat de rapper/zanger zich probeert te meten aan bestaande, succesvolle zangers en daardoor geforceerd overkomt. In tegendeel: Phonte houdt het tamelijk bescheiden zonder veel vocale uitspattingen. Hierdoor is zijn zang prima te verdragen. Daarnaast wordt er veel gebruik gemaakt van gastvocals, zoals Darien Brockington, Muhsinah en Yahzarah.
Nicolay zou Nicolay niet zijn als hij geen variëteit aan beats zou brengen. Hoewel elke track een rustig, relax en loom gevoel uitstraalt, weet hij toch onderscheid te maken. Zo bevat Take Off The Blues een heerlijke jazzy break terwijl If This Is Love daar in geen geval op lijkt; deze track heeft meer iets weg van een loom housenummer. Elk nummer klopt en is in balans: zang en beats vullen elkaar aan en zijn bijna perfect op elkaar afgestemd. Nicolay is er duidelijk in geslaagd een knap staaltje productiewerk af te leveren. Uiteraard geen Foreign Exchange zonder Phonte, maar in deze zin is Nicolay toch wel de man van het album.
Het feit dat Phonte het rappen achterwege heeft gelaten, is ietwat teleurstellend. Zijn raps in combinatie met Nic’s beats zijn namelijk zo voortreffelijk, dat het gewoon zonde is dat de mannen het dit keer op een andere manier hebben aangepakt. Een afwisseling van hardere tracks met het bestaande repertoire was beter geweest. Toch niets dan lof voor de fijne beats en de relaxte, warme sfeer die het album uitstraalt. Herfstige dagen zijn in ieder geval geen probleem met deze cd binnen handbereik.
Check de tracklist: The Foreign Exchange - Leave It All Behind
| < Vorige | Volgende > |
|---|
