Gers Pardoel. De sympathieke, stoer flowende rapper die uit het niets zichzelf op de kaart zette met zijn verse op “Broodje Bakpao” met The Opposites. Hierna volgenden nog enkele tracks, bijv. “Op Zoek Naar De Symphonie”, “Tot Die Tijd” en “Magic”. De verwachtingen voor “Deze Wereld is van Jou” waren dan ook hoog.
“Deze Wereld is van Jou” begint met de gelijknamige titeltrack. Een zoetsappig nummer, met gemakkelijke verses. Het luistert lekker weg, maar toch is het saai en verveelt hij snel. Opvolgend zijn “Morgen ben ik rijk” en de wat sterkere “Denk”. Beide bekendere tracks, waarvan de eerste vooral bij blijft. Hef levert een bijdrage op “Vandaag”. Geen slecht nummer, maar hij valt een beetje uit de toon bij de rest.”De Money en de Faam” maak ik niet teveel woorden aan vuil. Ik heb me doodgeïrriteerd aan het refrein en de makkelijke teksten.
Gers is sterk met refreintjes die in je hoofd blijven hangen, maar dit zorgt er ook voor dat ze snel vervelen en zelfs irritant beginnen te worden, zoals bij “Ik Neem Je Mee” en “Bagagedrager”. Sef levert een bijdrage aan deze laatste track en deze is helaas niet al te sterk, de track werkt erg op de zenuwen en ik vermoed dat hij het prima gaat doen op kinderfeestjes. Op “20:03” mag Nederlandse volkszanger Guus Meeuwis het refrein verzorgen, maar wat de bedoeling van dit nummer is, is mij volstrekt onduidelijk. Het lijkt er nog het meest op dat “20:03” puur gemaakt is voor de commercie, om “Deze Wereld is van Jou” breder te verkopen. De track is ongeïnspireerd en Guus Meeuwis laat niet horen waartoe hij in staat is.
Nergens wist Gers Pardoel me echt te raken, zelfs niet op de meer emotionele nummers als “We Missen je”, respectievelijk over zijn overleden moeder en “Emotioneel Hart”. Leuk die softe kant, maar nergens raken de simpele teksten de juiste snaar. Ik had beter verwacht van de man met de smooth flow en ironisch genoeg is bonustrack “Op Zoek Naar De Symphonie” ook gelijk de beste track van de plaat. De producties zijn sterk, maar wel erg pop, op enkele uitzonderingen daargelaten (“Zijn” en “Vandaag”). Eerlijk is eerlijk, bij het grote publiek zal dit album erin gaan als zoete koek, maar bij de fijnproevers zal er een nare, bittere smaak achterblijven. Het is maar goed dat we geen cijfers geven bij HHG.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
