Salah Edin kwam door zijn controversiële teksten meerdere keren in de media terecht. Zijn eerste Nederlandstalige album “Nederlands Grootste Nachtmerrie” zorgde dan ook voor veel onrust nadat de rapper op de hoes afgebeeld stond als Mohammed B, moordenaar van wijlen Theo van Gogh. Ook stelde de SGP-fractie kamervragen over de subsidie voor de clip “Het land van…”. Nu is Salah terug en als we op de albumhoes afgaan lijkt de controversie verder te gaan. WOII is het tweede Nederlandstalige album wat Salah Edin heeft uitgebracht.
Ondanks dat “WOII” een aantal gewaagde teksten bevat lijkt het album luchtiger dan zijn voorganger. De rapper blijkt wat positiever in het leven te staan en niet alle tracks bevatten zware onderwerpen. Er lijkt zelfs ruimte voor liefdevolle liedjes als “E.V.A.” En als je niet goed naar de tekst zou luisteren lijkt zelfs “Lief Dagboek”een zoetsappig nummer, met een idem refrein ingezongen door Brace & Lloyd.
De producties zijn erg goed maar soms ook over-geproduceerd. De beats van Shroom zijn soms zo druk, dat de refreinen moeilijk verstaanbaar zijn. Als dan ook Salah Edin zelf nog een dubbele stem erover knalt plus een zanger/zangeres, lijkt het soms te druk waardoor je er helemaal niets meer van verstaat. Ook is de flow van Salah soms twijfelachtig, zoals bij “Als ik eens Nederlander was”. Om over het onderwerp van deze track nog maar te zwijgen, lijkt het alsof Salah aan het begin niet helemaal uit zijn rijmschema’s komt. Dit komt vreemd over voor een rapper van zijn kaliber. De track zelf roept ook vragen op, maar dat is voor de luisteraar zelf om te oordelen wat hij of zij hiervan vindt. Salah toont wel het lef om zijn mening te uiten met in het achterhoofd dat deze niet door iedereen gedeeld wordt.
Helaas zijn er meer tracks die moeilijk verstaanbaar zijn op “WOII” en ook de features zijn teleurstellend. Yung C klinkt op “ ’t Verzet” alsof hij zijn eerste demo heeft opgenomen, het is slordig en de flow is gewoon niet lekker. Dit is zonde want de productie is erg sterk en de bijdrage haalt het niveau van de track behoorlijk naar beneden. Ook de features van Mochino en Quizz zijn niet van een noemenswaardige kwaliteit. Op “Het Achterhuis” laten Kleine Viezerik en RBDjan echter horen hoe het wel kan.
Al met al is WOII een wat onevenwichtig album. Dit is geen nadeel, het is ergens wel prettig om eens naar de luchtigere versie van Salah te luisteren. Toch zijn er weer vergelijkingen die je in twijfel kunt trekken. Jezelf vergelijken met de “Idi Amin van de scene” lijkt mij een erg gewaagde uitspraak, die niet bij iedereen in de smaak zal vallen. WOII is een album die niet iedereen zal aanspreken en discussies zal uitlokken. De presentatie doet alleen wel iets andere verwachtingen scheppen dan dat er daadwerkelijk waargemaakt wordt, waardoor het geheel soms wat tegenstrijdig overkomt.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
