Mijn brief aan hip-hop: Attim Jackson, 1996-2000 Het is inmiddels alweer 10 jaar geleden dat Attim Jackson (1973-2000) in het ziekenhuis van Keulen stierf aan een hartaanval. Geen verzekering, kinderen bij verschillende vrouwen en geen vaste verblijfplaats.Een man waar je niet van op aan kon, zo zou je in eerste instantie denken. Maar de dromen die hij zo levensecht kon beschrijven waren voor mij prachtige, torenhoge luchtkastelen waar ik mij helemaal in kon vinden. Attim had een gave om mensen in de maakbaarheid van het leven te doen geloven!
14 jaar geleden werd ik voor het eerst verliefd op de muziekbusiness. Het waren in eerste instantie niet de draaitafels, de beats en de hele hip-hop cultuur, die me aanspraken, maar de dromen en ambities die Attim bij zich droeg. Nooit eerder had ik iemand ontmoet zo als hij. Zo groot, zo intelligent en zo ambitieus. Ik wilde kennis maken met zijn luchtkastelen, kennis maken met zijn wereld en al heel snel was het de taal van de omgeving waar ik me in herkende. Het werd een deel van mijn leven.
In no time leerde ik iedereen kennen voor wie muziek net zo belangrijk was en begon ik met het organiseren van muziek evenementen in o.a. de Hedon in Zwolle, organiseerde ik R&B events en deed ik Soul Café. Promotors uit de Randstad kwamen kijken bij de evenementen die ik organiseerde en ik werd ook door hen uitgenodigd.
Het waren Melvin Dompig, U-NIQ en Edsel Bionic, waar ik ook vriendschap mee sloot. Hij zag in jou een talent, vertelde Saida, een van Attims beste vrienden toen ik haar jaren later in het holst van de nacht op het bankje voor de Duivel tegenkwam. Een bijzonder emotioneel moment, dat werd versterkt toen wij naar binnen liepen en Commom op de achtergrond hoorde. Het was alsof hij bij ons was.
U-NIQ, 1998- heden In 1998 besloot ik om me te gaan richten op het management van U-NIQ. U-NIQ was toen nog verbonden aan de boys van de Commitee Gunmen, een groep met o.a. Postman, E-Life en Sonny Diablo, maar al gauw richtte we ons op U-NIQ zijn eerste album Married toe Music, uitgebracht bij Sony Epic. Het zijn vooral Sonny Diablo, Eddy Ra, Bigga van Wow Pow en Orpheo waarvan ik steevast een glimlach op mijn gezicht krijg als ik aan ze denk. Zij waren een support, loyaal en onderdeel van het avontuur waar U-NIQ en ik in zaten en waar ik 100% voor ging. Niet alleen deed ik U-NIQ's management, maar ik ging ook altijd mee naar optredens. We waren eigenlijk altijd samen. Ik ben nu al bijna veertien jaar bezig met muziek en werk nu al 12 jaar met U-NIQ samen. 12 jaar management is lang, en een Utopia vergeleken bij andere management -artiestrelaties.
Ik was belangrijk in het management van U-NIQ, zijn muzikale carrière, maar hij was op zijn beurt ook in die tijd onlosmakelijk verbonden aan mijn leven. Natuurlijk hadden wij ook meningsverschillen, maar wisten hier altijd van te leren en te groeien. Ook in de periode dat ik me richtte op mijn moederschap of mijn eerste boek publiceerde en de stichting Single SuperMom oprichtte en daardoor niet altijd aanwezig was op momenten in zijn muzikale carrière, ben ik altijd aan de sideline aanwezig geweest.
Andere artiesten, heden En toen kwam er ruimte om ook andere artiesten te begeleiden, waarop ik Melvin Dompig vroeg om me te helpen. Omdat ik weet wat ik aan hem heb en het daardoor makkelijker is om samen te werken. Melvin is iemand die net als ik droomt, durft en doet en een van de weinige die al jarenlang geniale concepten weet te realiseren. Concepten waar veel artiesten en liefhebbers nog de vruchten van plukken, zo was hij jarenlang de kracht achter Live on the Low en oprichter van Spec, het label van o.a. Ali B en Yes-R.
Tot slot sluit ik deze brief af met mijn ontmoeting met Camp Lo. We ontmoetten elkaar op de Boogie Down in Breda, maar vonden elkaar in elkaars bevlogenheid en ambities. De keuze om samen met Suede en U-NIQ de studio in te duiken en met Nashia Rose, Luxe Life Society samen te gaan werken is in mijn hart geboren. We zijn allebei snel, beslissen soms in een seconde , puur op gevoel, om er vervolgens rationeel een kader aan geven en (h )erkennen elkaars drive.
Eva Yoo Ri
| < Vorige | Volgende > |
|---|
