Omdat ik mijne echte kant niet dikwijls heb getoond
Niemand die da weet wie da kik ben
Maar ik kan niet beloven dat die echte kant voor u de moeite loont
Smijt mij maar in een groep mensen en gegarandeerd wordt dat heel plezant
Maar als ik thuis kom valt mijn masker en verschijnt die andere kant
Mijn ambetante of irritante ego zwaait de plak
Mijn depressies drijven boven, mijn lichaam wordt een wrak
En ik zak weer en zak weer dieper in die put,
ik voel de leegte die me vult. En energie vervangt en fut
Door destructieve gedachten, en diepgewortelde gevoelens
Die ik nergens plaatsen kan en als ik 's nachts lig te woelen
Dan weet ik soms niet eens wat me heeft wakker gehouden
Of ik vergeet wat het verschil is tussen warmte en koude
Ik strek mijn arm en dan denk ik: Oef, ze ligt er!
Ik kruip wat dichter, zij is de enige, ze maakt me lichter
In mijn hoofd, ik sluit mijn ogen en ik droom weer
En ik hoop dat die innerlijke storm keert
Ik ben niet altijd depressief, alsjeblieft, er zijn ook zonnige momenten
Als ik Siebe zie lachen, komen blije sentimenten op de proppen
Mijn zoontje doet mijn klok sneller kloppen,
ik hoop dat ze lang zal tikken. En nooit zal stoppen,
dat ik hem zie groeien en bloeien in een leven vol geluk
Dit mag niet stuk, ik geef het rad van fortuin een laatste ruk
Maar heb de plaatjes van bankroet en verliesbeurt gesaboteerd
'k heb mijn lesje wel geleerd,
want je hebt je eigen lot soms in handen, ik zie nu de verbanden
duidelijker, misschien zijn dit wel de jaren van verstand
die zijn gekomen voor mij, zou hij dromen van mij?
En klimt hij samen in de bomen met mij?
Vindt hij het wel OK dat ik hem opvoed?
Dat negatieve denken verstoort weeral mijn gemoed.
En ook mijn vrienden en familie krijgen plaats in mijn hart
en bij mooi weer op mijn terras in de zomer en waarom weet ik nu pas
Wat er echt belangrijk is voor mij, waarom gaf ik dit nooit toe?
Waarom doe ik nu na al die tijd de dingen die ik doe
Met plezier en overtuiging? Ik reflecteer meer, en presteer beter,
'k geef het leven een buiging
Ik ben toch 25 jaar kunnen worden, niet zonder schaamte
Fouten en vergissingen bekleedden mijn geraamte lange tijd
Nu is het beter, omdat ik weet dat morgen, geluk maar voor het rapen ligt
Een leven zonder zorgen, zonder pijn of ondermijning van liefde,
ik laat me drijven op de deining van de tijd, als een plankenvlot van warmte,
Als de zon, wetend dat het anders kon, maar niet hoefde omdat ik toch won
De juiste vijs schroefde op de juiste plek,
Soms ben ik als een nar en klets ik uit mijn nek, verlies ik weer respect
Afkomstig van het album: Phillibustas - Emotie van wantrouwen (2004)
| < Vorige | Volgende > |
|---|
